dinsdag 28 augustus 2018

THE OLD GARDEN BENCH

















Regelmatig wordt mij gevraagd
hoe ik aan mijn onderwerpen voor mijn blog kom.
Ik heb een opschrijfboekje
Daarin ben ik niet de enige, zo weet ik.
Dat ligt op mijn buro en is op zich al
een bron van inspiratie.

Soms is er zoveel dat het lastig 
is om keuzes te maken,
vaak gaat het vanzelf, al schrijvende
of bij de keuze uit alle foto's.
Zo ook nu.

Bijna iedere ochtend zit ik op mijn bankje bij de kas.
Voordat de dag begint, met een kopje thee
overdenk ik wat de afgelopen dagen 
mij gebracht hebben,
wat de nieuwe dag me zal gaan brengen
en niet onbelangrijk, 
laat ik de dag komen zoals die gaat
of heb ik nog speciale wensen.

Mijn vader zaliger was een mindfull mens.
Hij kon leven met de dag, keek weinig achteruit,
aan bespiegelingen deed hij niet
en de toekomst ging niet verder dan een dag of wat.
Maar hij wilde wel alles halen uit de dag zelf,
hij zat voor die dag vol plannen.
En al kwamen ze niet of nooit allemaal uit,
de dag daarna begon hij weer 
opnieuw aan de dag.
Ik probeer in die geest te leven, niet makkelijk
voor iemand die anders in elkaar zit
maar de poging bevalt goed.

Het bankje waarop ik zit brengt me rust
en wellicht niet zonder reden.
Toen we jaren geleden hier kwamen wonen
kregen we op een dag bezoek van een
buurtbewoner.  Wij lieten hem uitgebreid 
het mooi gerenoveerde huis zien.
Hij keek rond, humde wat en 
zeeg uiteindelijk neer op het 
oude bankje dat vastzat aan de schuur
bij de oude boomgaard.
Hier, zei hij, hier zou ik nou uren kunnen zitten
dit is zo'n oude plaats, er gaat zoveel rust vanuit.

Dat oude bankje is allang vergaan en vervangen
door een nieuwe, maar de plaats is nog dezelfde.
Naast de houten kas, tegen de schuur
uitkijkend op fruitbomen
 vol appels, peren en pruimen.
Waar dagelijks een aanval op wordt gedaan 
door mijn liefhebbende herten.
Bomen die het nu zwaar hebben 
gehad door de droogte
maar zo oud zijn dat ze het waarschijnlijk 
ook wel weer zullen gaan redden.
Zij leven met de dag en elke dag opnieuw
krijgen ze water uit de oude bron
en zo herhaal de geschiedenis zich
van dit oude bankje.


Geniet van deze dag, haal er alles uit
morgen weer een nieuwe dag...




dinsdag 21 augustus 2018

PLEASE RAIN

















Daar ben ik weer, na een langere tijd dan gepland
maar tjonge wat is het een zomer.
Een maand augustus om nooit meer te vergeten
droog, warm, met van die prachte zonsopgangen
wit gras en ongekend mooie luchten
ook soms wel bewolking maar het
bleef warm, zeg maar heet.

Mijn kleine kindjes waren er, 
het huis stond bol van gelach en gesnater,
van blote voetjes en heel veel speelgoed,
van zand en zandkastelen,
van natte haartjes en voorleesboekjes.
Oma was gepast moe, maar oh zo 
gelukkig en voldaan, zo'n voorrecht om 
dit mee te mogen maken.

Op de avond van de rode maan zijn we de duinen
ingegaan, in de hoop de maan te
mogen aanschouwen, maar door de 
bewolking was hij niet te zien.
We zijn op een duintop gaan zitten,
er was een heerlijk briesje en het
werd steeds donkerder.
Voor ons voltrok een prachtig schouwspel:
7 herten klommen op een oude oorlogsbunker
en stonden ons bewegingsloos aan te kijken
en wij keken naar hen, we hebben er uren gezeten.
Het was zo'n avond die je nooit meer vergeet.

De rust is weer gekeerd.
Ik loop met mijn mand en hoed op 
op mijn blote voeten door de tuin.
Door het droge gras, de stoppels zijn hard,
de natuur heeft het zwaar, het is zo droog.
We hebben een bron, dus spuiten we flink 
maar het is niet genoeg.
De fruitbomen staan op standje overleven
veel fruit hebben we niet
en zefs mijn dahlia's geven nauwelijks bloemen.
Maar dat betekend niet dat de natuur 
niet mooi meer is, 
de schaduw van de distels 
weerspiegelt in de waterbak.

In de kas groeit vrijwel niets meer,
veels te warm,
maar de schaduwen zijn er prachtig.
Een bij probeert de laatste honing te halen
uit een bijna uitgebloeide kaardebol.
In de keuken staan flesjes met kruiden
tegen de vliegen en ander gespuis
ze verspreiden een heerlijke geur.

En nu maar wachten op regen,
ik heb niet de indruk dat hij snel zal komen
Voor mij mag de regen nog even wegblijven
maar de natuur om me heen heeft
 het wel heel hard nodig.

ik wens jullie een mooie nazomerweek.....