dinsdag 20 november 2018

GOLDEN GLOW

















De wereld is gehuld in een gouden gloed. 
Nog nooit zijn de bladeren hier 
zo mooi geweest van kleur.
Ieder jaar ben ik jaloers op alle plaatjes 
van prachtig gekleurde bomen
en roep ik dat wij dat aan de kust niet kennen.
Maar dit jaar is het zichtbaar anders.
Of het nu komt door de droge warme zomer
ik heb geen idee maar ik geniet er iedere dag van.

Inmiddels is het weer omgeslagen en
waaien de laatste herfstblaadjes van
de bomen.  Ook niet erg,
want de silouetten van de takken
zijn minstens even mooi.

De foto's heb ik gemaakt naar aanleiding
van de 'gratitude- challenge',
opvallend is dat mijn dankbaarheid
vooral ligt in de liefde voor de natuur.
Stil blijven staan bij de schoonheid 
van het moment, de schaapjes, 
de kleuren, de paddestoelen.
Het leert me van elk moment 
van elk seizoen te genieten.
Ook wanneer het koud en nat is,
te vroeg donker wordt of als het stormt.


"I like misty autumn mornings
and cold snowy winter nights.
Rainstorms bring me inner space,
Thunder sets my soul alight.
I care not for summer, days -
Too long, the heavy heat.
Give me candlelight evenings,
early darkness, a silent street."
                        Natalia Crow


ik wens jullie een hele mooie herfstweek
geniet ervan...




dinsdag 6 november 2018

THE BENEFIT OF DRAWING








In het schap van de tijdschriften 
ligt het nieuwe tijdschrift ' Menta '
De eerste Nederlandse uitgave van 
een Spaans tijdschrift over klein geluk 
en genieten van het geleven, een 
soort Flow , maar dan toch echt wel anders.

In het tijdschrift staat een artikel naar mijn hart
"teken je rustig".
Voor diegenen die mij al langer volgen
weten dat ik regelmatig zit te kleuren.
In dit artikel wordt nog eens bevestigd
wat voor een positieve invloed kleuren 
en schilderen op je hersenen heeft.
Uit onderzoek blijkt dat de coordinatie 
tussen ogen en handen wordt
gestimuleerd, wat een positieve invloed 
heeft op die hersengebieden die er voor zorgen
dat je gekalmeerd wordt, wat je ervaart als een
bevrijding van zorgen en angst.

Voor kinderen is het een normale uitingsvorm
maar ze stoppen meestal als ze ouder worden
uit angst voor kritiek. Zodra ze gaan puberen
vellen ze daardoor al snel een negatief oordeel
over hun talent en zeggen ze dat ze niet kunnen
tekenen of er niet goed in zijn.
En dat komt eigenlijk niet meer goed.
Jammer is dat, want afgezien van de 
geweldige positieve invloeden van tekenen en 
schilderen op onze geestelijke gezondheid,
wordt het misschien ook hoogtijd dat we ons
vooroordeel dat we in onze puberteit hebben
bedacht, maar eens los te laten.

Dus creeer een veilige plek met evt een muziekje
kies de materialen die je zelf mooi vindt,
fantaseer en voel je vrij.
Maak er vooral je eigen feestje van, het 
gaat niet om het resultaat maar om het 
lekker mindful bezig zijn.

Ik hoop dat ik sommigen heb kunnen overtuigen,
ik ga heerlijk door met kleuren, ditmaal naar de 
kleuren van deze prachtige herfst.

fijn week....





dinsdag 30 oktober 2018

GRATITUDE

















Na een drukke, gezellige herfstvakantie week
heb ik weer de rust om een blogje te schrijven.
Als ik op de afgelopen week terug kijk,
komt het woord dankbaarheid naar boven.
Ik besef me dat deze dankbaarheid me 
gelukkig maakt. Er zijn er zoveel dierbare 
momenten die mij oprecht gelukkig maken.

Onderzoek wijst uit dat mensen 
die dankbaar kunnen zijn
minder last hebben van burnt-out, 
niet verbitterd raken en 
positiever in het leven staan.
Maar hoe doe je dat, dankbaar 
zijn, je zegeningen tellen?
Het klinkt zo gratuit, alsof er 
niets tegen mag zitten.
We mopperen heel wat af, 
we hebben zo een oordeel en zijn bij 
het minste of geringste boos of geergerd.

Er zijn makkelijke oefeningen voor om
je dankbaarheid te vergroten.
Op de site van de Happinez staat een 
mooi artikel met 3 oefeningen, die je dagelijks
makkelijk kan toepassen.

Een ervan is ' begin de dag dankbaar'
bedenk elke ochtend als je net wakker bent, 
1 ding in je leven waarvoor je dankbaar bent.
Het mag van alles zijn, groot of klein
geur, kleur, iemand in je leven, 
veiligheid, warm water. Het maakt niet uit.
Ik doe het nu een tijdje en ik sta echt vrolijker op.
Niet van, ik ben nog moe, of ik moet nog van alles.
Nee, echt positiever, het helpt echt.

Komende maand ga ik in dit kader 
ook een challege aan: 
Elke dag een foto maken van iets waar ik
die dag dankbaar voor ben, iets wat me tot 
nadenken, tot bewustwording stemt.

Deze foto's zien jullie vanzelf langs komen
ik heb er zin in.

ik hoop dat jullie ook zin hebben in de 
nieuwe week die eraan komt..





dinsdag 23 oktober 2018

ZERO WASTER


                                                                                                                                               foto van A Beautiful Mess





Deze week eens een ander blogje dan anders, 
geen mooie foto's van mijn omgeving 
maar wel een stukje over betrokkenheid bij mijn omgeving.
Ik ben een beetje op een missie momenteel, aangestoken
door de IG posts van Small Sustainable Steps  
probeer ik het afval, in het bijzonder 
het plastic gebruik hier in huis terug te dringen.

Het zinnetje: " het is maar 1 plastic flesje, 
zeggen 8 miljoen mensen", was voor mij de omslag.

Wonend midden in de natuur, weet ik als 
geen ander hoe belangrijk het milieu is. 
En ofschoon ik heel bewust
ben met wat en waar ik koop, 
elke twee weken schrik ik weer 
hoeveel plastic in de speciale 
container het huis verlaat.

Dus neem ik kritisch steeds een deel van mijn 
huishouden onderhanden, bv de keuken.
Ik maak mijn eigen keukenzeep van een stuk 
marseillezeep in een navul flacon. 
Ik gebruik houten afwas en pannenborstels 
en haak mijn eigen keukendoekjes 
van restjes katoen, leuke voorbeelden 
vind je in het boekje 
Doekjes Haken van Camilla Rasmussen.

De voorraad probeer ik wat groter in te kopen 
en in weckpotten te bewaren,
staat leuk en scheelt verpakkingsmateriaal.

Want het gaat er niet om, 
wat je allemaal niet doet maar 
om de beetjes die je wel doet.

Zo gebruik ik gewone katoenen zakdoeken 
in plaats van papieren.
Mijn vader had van die heerlijke zachte verwassen 
herenzakdoeken, ik herinner me ze nog.
Nu worden er biljoenen bomen gekapt om ons te 
voorzien van papieren zakdoekjes met 
geurtjes die niet afbreekbaar zijn.
Het verhaal dat papieren veel hygienischer zijn 
is leuk verzonnen door de fabrikanten, 
maar is verder een broodje aap. 
Het is wel zo dat je een stapeltje moet hebben 
om regelmatig te wisselen.
Je moet ze strijken, om de bacterien te doden, 
- en dat is in de huidige tijd soms wat veel gevraagd-
apart verzamelen, kokend water over gieten en 
daarna meedraaien in de was, is ook voldoende.
Ik leg een klein restant stukje zeep tussen
het stapeltje, dan ruiken ze heerlijk en 
zijn lekker zacht voor mijn neus.

In de Flow van deze maand staat 
een uiterst herkenbaar 
artikel over een leven zonder afval,
 over de mogelijkheden en 
onmogelijkheden in een gewoon huishouden.

Er is veel meer wat ik zou kunnen doen , 
zonder nu heel fanatiek te worden, 
 het is een kwestie van keuzes maken
en je daar bewust van zijn.
Er zijn alleen nog zoveel verleidingen
dat ik bij lange na nog geen zero-waster
ben en ook nooit zal worden.
Want hoeveel ik ook van de planeet hou,
mijn duurzaamheid kent grenzen.

Een leuke site is Awkward Duckling
Zij heeft een uitdaging van 365 dagen 
vol met tips en weetjes.
Elke dag kan je proberen iets te doen 
of juist te laten op gebied van duurzaam leven.

Zijn jullie ermee bezig, hebben jullie al
een omslag gemaakt?
  ik zou het leuk
vinden jullie reacties te lezen.

Fijne week....








dinsdag 16 oktober 2018

NEVER ENDING STORIES OF LIFE














Tja wat heb ik aan tekst toe te voegen, bij deze foto's.
Indian Summer, ongekend, maar dat weten jullie ook.
nou goed dan...


Het was een te drukke week, met veel afspraken 
en vrijwilligers werk.
Leuk, nuttig, waardevol, maar ik gedij niet bij drukte.
Ik ben iemand die rust zoekt.
Anders krijg ik een pijnlijk lijf en een onrustig hoofd.

Maar het leven is soms hectisch
een gedoetje om het zo maar te noemen,
zoals Rene Gudde het noemde.
Met veel verhalen, mooie soms boze
soms hele verdrietige.
Het leven is vol verhalen
van jezelf en van anderen.
In die verhalen van anderen, 
speel jij ook weer een rol.
Een verhaal is nooit een verhaal van
 iemand alleen " no man is an island ".

Ik leef mee met al die verhalen
en als ik 's avonds in bed lig,
 tollen ze nog na.
Ik probeer een hoopvolle toekomst te visualiseren
en vraag me af wat ik zou kunnen doen
om hen te steunen of op te vrolijken.

Ondertussen gaat alles gewoon door.
De boodschappen, het koken,
bezoek, gewoon het huishouden.
Als aanvulling op al die verhalen
' never ending stories of life '.

Wordt het me allemaal te veel
dan ga ik met hond en fototoestel aan de wandel.
De natuur geeft me rust en laat me
zien hoe mooi het leven kan zijn.
Dat is wat ik jullie heb willen laten zien,
de Indian Summer.

Geniet van de mooie herfst en ik hoop
dat deze week jullie gedoetjes
heel klein mogen zijn....