EMPTY NESTS

Nee, dit stukje gaat niet over mijn kinderen 
die ( al jaren geleden) het nest hebben verlaten,
maar over uitvliegende vogels.

We hebben met z'n allen wel wat met vogels,
we vinden ze mooi, stoer of fragiel, 
mooi zingen of ze bezorgen onze duive-post.

Al onze nestkastjes waren bezet dit jaar

het was een gepiep van jawelste.

Nu zijn de meeste vogelnesten weer leeg.

Al wagen sommige vogels zich aan een twee of soms zelfs een derde worp.

Op het grasveld zitten nu de merels met hun koters
om hun te leren hoe je wormen zoekt,
fascinerend om naar te kijken.

In de tuin werkend kom je op de meest onverwachte plaatsen lege nesten tegen.

Zo had in de tuin van een vriendin van mij 
een vogel haar nestje gebouwd in een paarden-longeerlijn. 

In onze oude brievenbus broedde een kwikstaartje, 

mini-eitjes waren het.

Ik vond een kapot lichtblauwe eitje met bruine spikkeltjes.

Kunststukjes zijn het , stuk voor stuk.

Deze foto's komen uit het boek BIRDSONG van Engelse Madeleine Floyd. 
Deze ontwerpster maakt prachte boekjes en
 ontwerpt ook voor Ulster Weavers.

Ik gebruik het altijd als ik een gevonden eitje wil determineren.

Ook het boek Chickens, Ducks and Geese van haar hand is geweldig.

Er zijn veel meer van dit soort mooie boekjes in de handel 

met aquareltekeningen van het jonge vogel leven. 

een lichte verslaving van mijn kant.

Persoonlijk ben ik weg van het boekje BABY BIRDS. 

Tot slot wil ik jullie de zuivere aquarellen van Laura niet onthouden. 

Zij heeft een prachtig blog,

waar zij regelmatig foto's van haar werk op zet. 

Ik geniet van elke tekening, 

zeker van dit jonge musje.

tot slot wil ik jullie wat zin en onzin over nestkastjes meegeven.

                             - een nestkast hoeft niet hoog in een boom te hangen,

                               het beste is op buik- of ooghoogte, beter te zien en schoon te maken

                             - niet aan een spijker in de boom, want dat is slecht voor de boom, 

                               maar met een stuk touw om de boom, 

                               dan kan je de hoogte makkelijk bijstellen

                             - kan er dan geen kat bij? , 

                               nou die passen echt niet door dat kleine gaatje.

                             - als de kleintjes uitvliegen moet je toch een weekje je kat binnen houden

                             - hang het kastje met de opening naar het oosten of noord oosten,

                               vogels houden niet van een straffe ZW wind die in hun kastje fluit  
                              - maak het kastje na elk broedsel schoon, dan heb je meeste kans op her-
                                bewoning.                               

ik wens jullie weer een mooi weekend...

EMPTY NEST

Deze omakloek is verdrietig.

Gisteren zijn mijn schoondochter en de twee kleintjes voor lange tijd vertrokken naar een ver Aziatisch land. Mijn zoon is hen al een paar weken geleden vooruit gegaan om kwartier te maken.

Nou ben ik iemand die kinderen ziet als vogels.
Je broedt mooie eieren uit, verzorgt hen, geeft ze warmte en geborgenheid en laat ze opgroeien tot prachtige trotse vogels. Je geeft ze vliegles, eerst voor kleine vluchtjes, dan voor langere. Ze gaan uit logeren, op kamp, op hun eerste reis, op kamers. 
En dan verlaten ze het nest, om hun eigen nest te bouwen.  De ene vogel komt - eenmaal uitgevlogen - vaker buurten dan de andere, maar in principe gaan ze na een bezoekje gewoon weer terug naar hun eigen nest.
Deze stadia had ik al een tijdje achter de rug. Mijn beide kinders hebben inmiddels eigen stevige nesten.

Op mijn zoon ben ik super trots dat hij de uitdaging van het buitenlandse avontuur met beide handen heeft aangegrepen, voor mijn schoondochter heb ik bewondering dat ze haar leven opgeeft om haar vogel te volgen. En de kleintjes...die krijgen een prachtige ervaring, zij zullen zich veilig voelen in het nest dat hun ouders daar voor hun bouwen.

Maar ja een oma-hart....dit hart is toch een beetje droevig omdat we niet regelmatig over en weer langs kunnen vliegen. Niet even oppassen en knuffelen, geen weekendje meer logeren.

Dag opa Zee, dag oma Zee.

De ultieme les in loslaten.

Ik zoek troost in de natuur om me heen.
De damherten op het vrije veld in de ochtendzon. Het kleine reetje in de tuin van de buren. Het gewei waar onze hond mee kwam aanlopen.
De volle houthokken, gekloofd door mijnheer K, die in de zon staan te drogen, voor de volgende winter.
De schittering van de zon op het zeewater en een jonge meeuw die vlak bij me kwam zitten. De narcissen die ik in de herfst heb geplant en die nu staan te wuiven in de wind.
De grote krentenboom die op het punt staat in volle glorie open te barsten. Zo droom ik van een ontwakende natuur en al het nieuwe leven dat op komst is.

Ondertussen neurie ik de muziek van Krezip: Sweet Goodbyes.

Het leven gaat gewoon verder. In juni gaan mijnheer K en ik er heen, om te kijken wat voor mooi nest ze daar gebouwd hebben en ik weet nu al dat het goed zal zijn.



fijn weekend....