THE OLD GARDEN BENCH

Regelmatig wordt mij gevraagd

hoe ik aan mijn onderwerpen voor mijn blog kom.

Ik heb een opschrijfboekje

Daarin ben ik niet de enige, zo weet ik.

Dat ligt op mijn buro en is op zich al

een bron van inspiratie.

Soms is er zoveel dat het lastig 

is om keuzes te maken,

vaak gaat het vanzelf, al schrijvende

of bij de keuze uit alle foto's.

Zo ook nu.

Bijna iedere ochtend zit ik op mijn bankje bij de kas.

Voordat de dag begint, met een kopje thee

overdenk ik wat de afgelopen dagen 

mij gebracht hebben,

wat de nieuwe dag me zal gaan brengen

en niet onbelangrijk, 

laat ik de dag komen zoals die gaat

of heb ik nog speciale wensen.

Mijn vader zaliger was een mindfull mens.

Hij kon leven met de dag, keek weinig achteruit,

aan bespiegelingen deed hij niet

en de toekomst ging niet verder dan een dag of wat.

Maar hij wilde wel alles halen uit de dag zelf,

hij zat voor die dag vol plannen.

En al kwamen ze niet of nooit allemaal uit,

de dag daarna begon hij weer 
opnieuw aan de dag.

Ik probeer in die geest te leven, niet makkelijk

voor iemand die anders in elkaar zit

maar de poging bevalt goed.

Het bankje waarop ik zit brengt me rust

en wellicht niet zonder reden.

Toen we jaren geleden hier kwamen wonen

kregen we op een dag bezoek van een

buurtbewoner.  Wij lieten hem uitgebreid 
het mooi gerenoveerde huis zien.
Hij keek rond, humde wat en 
zeeg uiteindelijk neer op het 
oude bankje dat vastzat aan de schuur

bij de oude boomgaard.

Hier, zei hij, hier zou ik nou uren kunnen zitten

dit is zo'n oude plaats, er gaat zoveel rust vanuit.

Dat oude bankje is allang vergaan en vervangen

door een nieuwe, maar de plaats is nog dezelfde.
Naast de houten kas, tegen de schuur

uitkijkend op fruitbomen

 vol appels, peren en pruimen.

Waar dagelijks een aanval op wordt gedaan 

door mijn liefhebbende herten.

Bomen die het nu zwaar hebben 
gehad door de droogte

maar zo oud zijn dat ze het waarschijnlijk 

ook wel weer zullen gaan redden.

Zij leven met de dag en elke dag opnieuw

krijgen ze water uit de oude bron

en zo herhaal de geschiedenis zich

van dit oude bankje.

Geniet van deze dag, haal er alles uit

morgen weer een nieuwe dag...

PLEASE RAIN

Daar ben ik weer, na een langere tijd dan gepland

maar tjonge wat is het een zomer.

Een maand augustus om nooit meer te vergeten

droog, warm, met van die prachte zonsopgangen

wit gras en ongekend mooie luchten

ook soms wel bewolking maar het

bleef warm, zeg maar heet.

Mijn kleine kindjes waren er, 

het huis stond bol van gelach en gesnater,

van blote voetjes en heel veel speelgoed,

van zand en zandkastelen,

van natte haartjes en voorleesboekjes.

Oma was gepast moe, maar oh zo 

gelukkig en voldaan, zo'n voorrecht om 

dit mee te mogen maken.

Op de avond van de rode maan zijn we de duinen

ingegaan, in de hoop de maan te
mogen aanschouwen, maar door de 
bewolking was hij niet te zien.

We zijn op een duintop gaan zitten,

er was een heerlijk briesje en het

werd steeds donkerder.

Voor ons voltrok een prachtig schouwspel:

7 herten klommen op een oude oorlogsbunker

en stonden ons bewegingsloos aan te kijken

en wij keken naar hen, we hebben er uren gezeten.

Het was zo'n avond die je nooit meer vergeet.

De rust is weer gekeerd.

Ik loop met mijn mand en hoed op 

op mijn blote voeten door de tuin.

Door het droge gras, de stoppels zijn hard,

de natuur heeft het zwaar, het is zo droog.

We hebben een bron, dus spuiten we flink 

maar het is niet genoeg.

De fruitbomen staan op standje overleven

veel fruit hebben we niet

en zefs mijn dahlia's geven nauwelijks bloemen.

Maar dat betekend niet dat de natuur 

niet mooi meer is, 

de schaduw van de distels 

weerspiegelt in de waterbak.

In de kas groeit vrijwel niets meer,

veels te warm,

maar de schaduwen zijn er prachtig.

Een bij probeert de laatste honing te halen

uit een bijna uitgebloeide kaardebol.

In de keuken staan flesjes met kruiden

tegen de vliegen en ander gespuis

ze verspreiden een heerlijke geur.

En nu maar wachten op regen,

ik heb niet de indruk dat hij snel zal komen

Voor mij mag de regen nog even wegblijven

maar de natuur om me heen heeft

 het wel heel hard nodig.

ik wens jullie een mooie nazomerweek.....

LUXURY

Lieve mensen,

Ik ga er even tussenuit.

Met een hittegolf op komst 

en familie onderweg,

gaan al mijn I-'s uit.

Een tijdje geen I.G., 

Wordfeud of bloggen.

om mijn geest rust te geven 

en inspiratie op te doen voor een 

prachtige nazomer.

Maar eerst ga ik vollop genieten.

Zie jullie snel

zorg goed voor jezelf....

BEACHLIFE

Wat kan ik anders zeggen dan
dat het een unieke zomer is

met dag in dag uit prachtig weer.
We genieten met de kleintjes op het strand,
zandkastelen bouwen
en slapen in een tentje.

Ik maak lange wandelingen door de duinen
het is er droog , warm, mul

wat een goudgerande zomer

die kan voor mij niet meer stuk.

En dan te bedenken dat ze voor volgende week

een hittegolf opgeven.

maar voor nu wens ik jullie een mooie week
geniet ervan....

SOFT SUMMER

Het is een ongekende zomer,

elke dag weer zon, warm, een strak blauwe lucht.

Niet te warm, want dat kennen we niet aan de kust

altijd een windje en 's nachts koel.

Een soort Pluk en de Petteflet zomer,

een zomer uit mijn jeugd,

toen ik heb gevoel had dat het altijd 

dit mooie zomerweer was.

De dagen gaan sloom voorbij,

veel komt er niet uit mijn handen.

Een soort vakantiegevoel.

Ik loop met de hond 's ochtends vroeg 

langs het strand, een verlaten strand.

in zwemmen heb ik niet veel zin, met al

die duizende kwallen.

Er liggen bergen schelpen, meer als anders.

Op de terugweg valt me op hoeveel

Jacobskruiskruid er bloeit in de duinen,

het wordt elke jaar meer, 

bijna een plaag. Mooi om te zien, 

maar het is zo giftig voor mens en dier.

Ik vind het een zorgelijke ontwikkeling.

Eenmaal thuis is er koffie op het terras

met het nieuwe tijdschrift van

a creative countryside,

anders dan de andere, artistiek

en met prachtige verhalen en 

geen reclame, wat een verademing.

Ik lees veel, haak wat.

Ik doe beperkt huishouden, scharrel in de tuin

besproei 's avonds de planten en het gras.

Gelukkig hebben we een oude bron

met onbeperkt water.

In het duingebied geldt code rood.

een duinbrand ligt hier altijd op de loer,

dus is het zaak het terrein vochtig te houden.

In de late avond loop ik nog eenmaal met de

hond over het veld en de zon beschijnt een

bijna uitgebloeide paardebloem.

Met een glimlach op mijn gezicht loop ik

naar huis, het was weer een mooie dag...