TANTE JOS

De laatse periode ben ik een groot fan geworden van het luisteren naar podcasts.

Heerlijk vind ik het, om in een verloren half uurtje te luisteren naar allerhande verhalen.

Of het nu gaat om een kookprogramma of boekrecensies, 

interviews met bekende of onbekende mensen, het boeit me allemaal.

Begin april is er een nieuwe podcast uitgekomen die ik onder de aandacht wil brengen: Tante Jos, Jos Gemmeke.

Het ware verhaal achter een verzetsheldin.

De oudtante van documentairemaker Mijke van Wijk is op koningin Wilhelmina na de enige vrouw die ooit de Militaire Willemsorde ontvangt. Maar hoe meer Van Wijk gefascineerd raakt door de verhalen over haar tantes tijd in het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, hoe meer ze aan die verhalen twijfelt. Ze gaat op onderzoek uit. Die zoektocht heeft ze vastgelegd in de podcast Tante Jos. 

Jos Gemmeke, ook bekend als Jos Mulder, begint tijdens de Tweede Wereldoorlog in Den Haag met haar verzetswerk door de illegale krant Je Maintiendrai te verspreiden. Later werkt ze als agente en verbindingsofficier. Ze vervoert radiozenders en andere materialen die vanuit Engeland naar verzetsgroepen in Nederland moeten worden gebracht. Volgens de overlevering gaat ze op 23 oktober 1944 per fiets door de vijandelijke linies naar Brussel om daar microfilms af te leveren bij het Bureau Bijzondere Opdrachten, één van de Nederlandse spionagediensten in Londen en het hoofdkwartier van Prins Bernhard. Eenmaal in Londen wordt ze opgeleid tot geheim agent. Na de bevrijding wil Mulder zo snel mogelijk het gewone leven oppakken en verbreekt al contacten uit het verzet. Ze trouwt en krijgt een zoon en dochter. In 1961 ontmoet zij luchtmacht-militair en oorlogsvlieger Joop Mulder, wiens achternaam zij draagt. Pas in de laatste 20 jaar van haar leven praat ze over de gebeurtenissen in de oorlog naar aanleiding van een boek dat over haar wordt geschreven. Sindsdien geeft ze verschillende interviews en is ze aanwezig bij belangrijke herdenkingen.

De verhalen zijn te horen in de podcast Tante Jos,  zijn te beluisten via een van de podcast apps op je mobiele telefoon of via de app of site van NPO Radio 1.

Zeker nu in het kader van de komende 4 en 5 mei is het echt eens de moeite waard om eens naar deze podcast te luisteren.

veel luisterplezier....

THE POWER OF SPRING

Elk jaar weer ben ik onder de indruk van de kracht van de natuur.
Tegen elke verdrukking in, spuit het jonge groen eruit, weer of geen weer.
We hebben hier aan de kust vreselijk weer gehad afgelopen week.
Ik klaag niet snel maar het was me nu toch echt te bar. 
Elke dag weer kwam er een storm over ons heel, windkracht 8 a 9, of het allemaal niets was. 
Ik ging wandelen in het bos om even te ontsnappen aan de wind. De bomen zwiepten wild om me heen, mooi maar wel spookachtig.
2 oude bomen aan de rand van onze tuin zijn omgegaan en hebben ook de schutting voor een deel meegenomen, het was een complete ravage.
Gelukkig kennen we hier nog zo iets als nabuurschap en heeft de buurman geholpen de boom van de weg te zagen. 
De rest is verzekeringswerk, vervelend, maar dat komt wel weer goed. 

Ook de hagelbuien en onweer kende geen grenzen.
Het had wel wat, de narcisjes in een dikke laag ijs.
Binnen in de kas dat de wintersla het goed, ook zo wonderlijk, wat groeit er nou met 5 graden?
De elzenpropjes die aan de bomen hingen, liggen nu als drap op de grond. Op zich alleen maar goed, want er is weinig zo voedzaam als die elzenpropjes.

De herten komen nu steeds meer de tuinen in, er is echt teweinig te eten voor ze, elk jong bladje wordt er af gerukt.
De bloemen van de camelia zijn er ook afgewaaid, gelukkig had ik daar nog foto's van gemaakt.

Nee de natuur is niet zo onder de indruk van al die wind en kou, gaat gewoon zijn gang.
Zouden wij ook eigenlijk moeten doen.

ik ga er even uit, even weg naar de zon, energie opdoen
ik hoop met mooie verhalen terug te komen....

AN INTERESTING LADY

Vorige week was het internationale vrouwendag.
Nu maak ik me nooit druk om dat soort dagen, maar ik zag
een berichtje langs komen dat onlangs Rosamunde Pilcher was overleden.
Ik heb werkelijk al haar boeken verslonden, gelezen en hergelezen.
En velen met mij.

In The Guardian stond een prachtig in memoriam over haar werk en leven ondanks dat we heel weinig van haar weten. 
Ze is geboren in Cornwall in 1924 en woonde afgelegen. Die setting heeft de basis gelegd voor bijna al haar verhalen.
Haar bestseller was The Shell Seekers geschreven in 1987 en vertaald in vele talen, ook in het Nederlands. Dit boek is later verfilmd met Vanessa Redgrave in de hoofdrol en op DVD uitgebracht.
In totaal heeft ze 120 boeken en korte novelles geschreven, haar laatste Winter Solstice, in 2000. Hiermee eindigde een tijdperk van prachtige boeken, Aga literatuur zoals ze vaak liefkozend genoemd werden, omdat je las bij de Aga en in de huizen in de boeken vrijwel altijd verwarm werden door een Aga.

Het portret geschilderd door Mavis Blackburn, zou zo maar een van haar karakters uit haar boeken kunnen zijn. Een vrouw met een huis dat aan kant is met verse bloemen, kamers die ruiken naar boenwas, een pie in de Aga en altijd een vers gebakken fruitcake in de koektrommel voor als er onverwachts bezoek aankondigd.
Maar ook vrouwen met wijsheid en met sterke iets wat eigenwijze karakters. 
Inspirerende vrouwen die voor mij zo symbool zouden kunnen staan voor Internationale Vrouwen Dag.

BEESWAX CANDLES

Even een klein blogje tussendoor over zelf kaarsen maken.
Hier in huis branden we veel kaarsen, op sombere dagen wel de hele dag. 
Al eerder heb ik verteld over de nadeel van het branden van 'gewone' goedkope kaarsen.
Belangrijkste nadelen zijn wel, dat ze roet en rook afgeven en giftig zijn.  Er staan op internet talloze stukkken over, een goed artikel is van Moederes Minimalisme.
Dus gebruik ik al een paar jaar bijenwaskaarsen, schoon, duuzaam en ook nog eens een stuk gezonder voor onze luchtwegen. Nadeel is dat ze duur zijn. Want bijenwas is als natuurprodukt kostbaar.
Daarom bewaar ik als zuinige Hollandse de stompjes kaarsen en maak aan het einde van de winter van de restjes zelf opnieuw kaarsen.

Maar heb je geen restjes dan kan je op dezelfde manier ook je eigen kaarsen maken met bijenwas. Dit is op zich goedkoper dan bijenwaskaarsen te kopen. Een mooi blog heeft Wimke hier over geschreven.

Een prima adres om bijenwas te kopen is bij de Waschbaer of bij de Imkershop
Lontjes kun je bij de hobbywinkels krijgen of online


 de procedure is eenvoudig:

1. Knip van de stompjes kaarsen de zwarte lontjes, dat staat lelijk in de nieuwe kaarsen 
2. Maak een constructie met een lontje in de vorm waar je het gesmoten kaarsvet in wil gaan gieten. Knip het lont hoger dan de pot en zet het vast met een wasknijper.
3. Laat de stompjes heel langzaam smelten in een ijzeren pan. Kijk uit dit gaat snel !
4. Haal van het vuur als alles gesmolten is.
5. Vis met een ijzeren lepel de vrijgekomen lontjes eruit.
6. Giet heel voorzichtig de gesmoten bijenwas in de vorm.
7. Zorg dat het lontje recht blijft hangen.
8. Na 4 uur kan je je kaarsen gebruiken

Veel plezier ermee....

COUNT YOUR BLESSINGS

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle reacties die ik heb gekregen op mijn vorige blogje over zeep. Leuk om te lezen en te constateren hoe het leeft. Ik was blij verrast hoevelen van jullie al overgestapt zijn op een stuk zeep. Blijkbaar ligt Moeder Aarde ons allemaal na aan het hart.

Over Moeder Aarde gesproken, wat is het mooi! De zon maakt iedereen blij. Opvallend is dat er veel minder wordt geklaagd. Mensen kijken vrolijker. 
Het is nu heerlijk om buiten te lopen in de duinen. Het vroege licht geeft zulke mooie schaduwen. Ik hoor al weer vogels zingen en er is een overvloed aan sneeuwklokjes en krokusjes.

De kipjes krijgen extra voer, yogurt met zaden, ze zijn weer aan de leg.  Nog niet allemaal, kan misschien ook niet meer want ik heb er een paar oudjes bij, maar ook die verdienen wat extra's.

De herten komen weer te voorschijn. Ze hadden zich verscholen in de struiken tegen de regen en de wind.  Verbaasd staan ze me aan te kijken.  Ook zij verlangen naar beter eten en het eerste groen.  Er valt bar weinig voor ze te halen op het moment. De natuur is droog en kaal.

Zelf ben ik druk bezig geweest om de kas op te ruimen en schoon te maken. De eerste zaailingen staan er al weer in.  Ik heb een paar italiaanse kruiden gekocht die een heerlijke lucht verspreiden in de kas.

Binnen maak ik het gezellig met voorjaarsbloemen. Ik vind narcissen eigenlijk op z'n mooist als ze net nog niet open zijn. Bij de Eigenwijze Kamer vond ik deze schattige vaasjes, ik ben er zo blij mee. Je zou eens even op haar mooie site moeten rondkijken.  Voor weinig geld heeft ze prachtige vintage spulletjes.

Op de piano staan de waxinelichtjes gevuld met bijenwaskaarsvet, gemaakt van de restjes kaarsen van deze winter. ( in een volgend blogje zal ik uitleggen hoe ik dit doe)

s' Avonds brandt de haard nog volop, de nachten zijn koud. Als ik zo in de vlammetjes kijk, bedenk ik me dat het leven misschien niet perfect is, maar wel goed. Er zal heus nog wel weer een veeg winter komen, met regen en grijze dagen. We zullen echt nog wel eens klagen dat we de winter beu zijn. Maar deze zon heeft mij weer zoveel meer energie gegeven. 

Ik tel mijn zegeningen.

A PIECE OF SOAP

Heb jij al de overstap gemaakt van zeep in plastic flessen naar een stuk zeep?
Waarom niet?

En als je die overstap al wel hebt gemaakt, heb je je wel eens afgevraagd, waar zeep van wordt gemaakt en wat er allemaal inzit? Of is voor jou de prijs, lekker schuimen of  geur het belangrijkst?

In het dagelijks leven gebruiken we veel zeep, heel veel zeep. In de badkamer, de keuken, om mee schoon te maken, ga zo maar door. We hebben voor alles zo onze eigen schoonmaakmiddelen. Maar vragen we ons wel genoeg af wat daar allemaal voor rommel in zit?
De eco- schoonmaakmiddelen zijn vaak erg duur en ook niet altijd betrouwbaar.
Dus wat is wijsheid?

Laat ik beginnen met zeep om handen en lichaam mee te wassen. 
Bekend is dat doucheschuim, shampoo, handzeep, keukenzeep allemaal in plastic flessen zit en dat we daar met z'n allen er een heleboel van doordraaien.
Overstappen op een simpel stuk zeep zou al een hele verbetering zijn voor het milieu.
De vraag is welke zeep?  In de meeste zeep zitten veel parabenen en aanverwante zaken om het lekker te laten ruiken en schuimen.  Verder zitten ze vaak in meerdere lagen plastic verpakt. Allemaal heel slecht voor het milieu.
Het kan anders als je een beetje oplet.  Het is een kwestie van etiketten lezen en kritisch kijken. 
Steeds meer winkels, zoals Lush en Dille en Kamille verkopen organische zeep. Maar ook winkels als de Etos hebben steeds vaker organische zeep in hun assortiment. 
Olijfolie zeep en Marseille zeep zijn eveneens vrij van slechte stoffen.
Al deze zepen zijn hetzij niet verpakt, hetzij zitten ze in gereclycled papier.
Er is zelfs een zeep verkrijgbaar dat je als shampoo kan gebruiken, al zijn de meningen over het resultaat zeer verdeeld.

Zelf ben ik een grote fan van zeep van Savon Stories, ruikt heerlijk, schuimt goed en is zacht genoeg om je gezicht mee te wassen.
Ook het merk Wild Sage & Co heeft heerlijke produkten.
Zo hebben ze een blikje met 5 stukjes verschillende soorten zeep. Ideaal. Om uit te proberen en om mee te nemen op vakantie.
Kijk ook eens bij Werfzeep, zij hebben nou precies wat ik bedoel, biologisch, handgemaakt en een heerlijke kwaliteit.

Ben je toch een grotere fan van vloeibare zeep, maak die dan zelf.
Voor het basisrecept heb je nodig:
60 gr zeep van een stuk naar keuze, 250 ml water, een steelpannetje, een metalen lepel,  een rasp en een trechter en een fles met pomp. ( bewaar een mooie plastic fles, voor hergebruik)
1. rasp de zeep en breng het water aan de kook
2. zet het vuur laag , voeg de zeep toe en roer langzaam tot  die is opgelost.
3. haal de pan van het vuur, laat wat afkoelen en doe via de trechter de zeep in de fles.
Zo nu en dan schudden voor gebruik.
Dit is alles.
Voor de geur kan je eventueel een paar druppels van etherische olie toevoegen.

Zo kan je ook keukenzeep of schoonmaak zeep maken, of je eigen wasmiddel van een stuk Marseille of sunlight zeep.

Wat je ook doet, vraag je af waarom je het doet. 
Alle kleine beetjes helpen. Moeder Aarde zal je dankbaar zijn.

A GLIMPSE OF SPRING

Februari mag dan de kortste maand van het jaar zijn maar voor mij lijkt het wel of de tijd veel langzamer gaat dan in iedere andere maand. 
Om de waarheid te zeggen, ik word moe van het grijze druilerige natte weer. Ik kijk uit naar het gevoel dat de dagen weer gaan lengen en er meer kleur komt in de nauur.
Toegegeven dat de natuur prachtig was in de dagen dat er sneeuw lag en geweldige plaatjes opleverde, maar nu lijkt alles in monochrome.

Nee, deze maand is niet mijn sterkste kant. Vaak wat moe en verkouden, al doe ik er alles aan om op peil te blijven.
Ik maak elke dag een stevige wandeling, weer of geen weer. We hebben hier thuis de uitdrukking: als je nat wordt tijdens de wandeling , ligt dat niet aan het weer, maar aan je kleding. 
Gelukkig is die kleding er. Voor wie op zoek is, kijk eens bij Seasalt Cornwall, want de Engelsen zijn als geen ander gespecialiseerd in waterdichte kleding.
Als een heuse eskimo ga ik op stap, maar droog en warm blijf ik wel. 

Verder neem ik extra vitamine D3 en een multivitamine pil, let op voeding en genoeg water drinken.  Voor ik verder ga, weten jullie dat er een app is waar je op kan zien hoeveel water jij per dag dient te drinken en waarop je kan bijhouden hoeveel je drinkt ? ( My Water / mijn water balans van apple).  
Schokkend.  Ik dacht dat ik genoeg dronk, maar ik zat op de helft. Dus ben ik daar nu heel bewust mee bezig.
In de weekenden bak ik graag en bij voorkeur iets gezonds. Zo bakte ik laatst het rogge en lijnzaad brood uit het winterkookboek van Nigel Slater. Zwaar, smaakvol en makkelijk te maken. Kneden komt er niet bij aan te pas.  Verrukkelijk met gerookte zalm en een bietensalade.  

In de donkere avonden zit ik te borduren of te lezen.
Momenteel lees ik een fantastisch boek, " het ZoutPad" van Raynor Winn. Het heeft me vanaf de eerste bladzijde gegrepen.  In Trouw heeft onlangs een goede recensie van dit boek gestaan, echt een aanrader.

Ondertussen ben ik op jacht naar de eerste tekenen van de lente.  De sneeuwklokjes die nu volop bloeien, de winterakoniet, blauwe druifjes. De helleborus die ondanks de teer lijkende bloemetjes, storm en sneeuw lijken te trotseren.

Nee mijn maand wordt het niet, maar nu het weer een beetje opknapt, zie ik toch echt sprankjes hoop naar de lente..