PRICACY

dinsdag 5 april 2016

" ZE LOPEN GEWOON MET ME MEE "









Wie herinnert zich het kinderboek: " Ze lopen gewoon met me mee"  nog?
Met als hoofdfiguren Nel Paardweg en Kareltje Jonas. Bekroond in 1978. Niet voor niets bekroond.
Het was hier in huis een hit toen de kinderen klein waren en ook de kleintjes smullen er van. Nog een keer, nog een keer.. Ze kunnen het bijna uit hun hoofd hardop mee opzeggen.
Het boek is nieuw nauwelijk meer te krijgen, wel nog tweedehands.

Toen ik via het blog van Bit of Color het boekje " gehaakte lappenpoppen " van Sacha Blase langs zag komen, met daarin een patroon van een fantastisch nijlpaard, was voor mij 1+1 = 2.
Ik ben gelijk aan de slag gegegaan en zie hier het resultaat van mijn nieuwe verslaving.
Het zijn waanzinnig goed beschreven patronen, ook voor de minder gevorderde haaksters onder ons en ze zijn ( bijna) allemaal even leuk. Niet moeilijk en in een weekje te voltooien.
Kom er eens om.
Ik heb het nijlpaard bewust zonder veiligheidsoogjes gemaakt. want ook al staat dat veel leuker, ik vind het met een baby altijd griezelig. Ze gaan er altijd aan peuteren.
Let wel goed op de hoeveelheid aanbevolen wol, soms heb je net iets meer nodig dan er aan wol zit op 1 of 2 bollen. het zou jammer zijn dat je op een klein stukje na niet verder kan.

Ik had deze hippo al eerder af, maar ben gisteren op kraambezoek geweest, naar een trouwe leester. Dus ik kon hem moeilijk eerder tonen.

Inmiddels ben ik al weer aan een volgende lappenpop begonnen, want ik moet zeggen.... het werkt echt verslavend.


Ik wens jullie een creatieve week.


vrijdag 1 april 2016

EMPTY NEST




















Deze omakloek is verdrietig.

Gisteren zijn mijn schoondochter en de twee kleintjes voor lange tijd vertrokken naar een ver Aziatisch land. Mijn zoon is hen al een paar weken geleden vooruit gegaan om kwartier te maken.

Nou ben ik iemand die kinderen ziet als vogels.
Je broedt mooie eieren uit, verzorgt hen, geeft ze warmte en geborgenheid en laat ze opgroeien tot prachtige trotse vogels. Je geeft ze vliegles, eerst voor kleine vluchtjes, dan voor langere. Ze gaan uit logeren, op kamp, op hun eerste reis, op kamers. 
En dan verlaten ze het nest, om hun eigen nest te bouwen.  De ene vogel komt - eenmaal uitgevlogen - vaker buurten dan de andere, maar in principe gaan ze na een bezoekje gewoon weer terug naar hun eigen nest.
Deze stadia had ik al een tijdje achter de rug. Mijn beide kinders hebben inmiddels eigen stevige nesten.

Op mijn zoon ben ik super trots dat hij de uitdaging van het buitenlandse avontuur met beide handen heeft aangegrepen, voor mijn schoondochter heb ik bewondering dat ze haar leven opgeeft om haar vogel te volgen. En de kleintjes...die krijgen een prachtige ervaring, zij zullen zich veilig voelen in het nest dat hun ouders daar voor hun bouwen.

Maar ja een oma-hart....dit hart is toch een beetje droevig omdat we niet regelmatig over en weer langs kunnen vliegen. Niet even oppassen en knuffelen, geen weekendje meer logeren.

Dag opa Zee, dag oma Zee.

De ultieme les in loslaten.

Ik zoek troost in de natuur om me heen.
De damherten op het vrije veld in de ochtendzon. Het kleine reetje in de tuin van de buren. Het gewei waar onze hond mee kwam aanlopen.
De volle houthokken, gekloofd door mijnheer K, die in de zon staan te drogen, voor de volgende winter.
De schittering van de zon op het zeewater en een jonge meeuw die vlak bij me kwam zitten. De narcissen die ik in de herfst heb geplant en die nu staan te wuiven in de wind.
De grote krentenboom die op het punt staat in volle glorie open te barsten. Zo droom ik van een ontwakende natuur en al het nieuwe leven dat op komst is.

Ondertussen neurie ik de muziek van Krezip: Sweet Goodbyes.

Het leven gaat gewoon verder. In juni gaan mijnheer K en ik er heen, om te kijken wat voor mooi nest ze daar gebouwd hebben en ik weet nu al dat het goed zal zijn.



fijn weekend....




dinsdag 29 maart 2016

VISMOUSSE

                                       

























Het is alweer het laatste blogje van deze maand, dus tijd voor een favoriet recept. Dit maal de vismousse, een recept dat oorspronkelijk uit een oud kookboek van AH komt, door mij een beetje aangepast.

Het is een ideaal recept als voorgerecht bij een etentje of bij een buffet. Te meer omdat je hem van te voren moet bereiden.
Ik maak hem ook wel eens voor ons samen als hoofdgerecht. Daar doe ik mijnheer K een groot plezier mee.

Ik gebruik een puddingvorm in de vorm van een vis voor de vismousse, maar je kan iedere vorm of schaal gebruiken.
Puddingvormen zijn in alle maten en soorten vrij gemakkelijk te vinden in brocante zaken, rommelmarkten, of op internet
Duur zijn ze in de regel niet. Het is wel zaak om te kijken of ze nog heel zijn ( zonder chips) en een mooie afdruk hebben, hoe mooier de afdruk, des te mooier de vissmousse uit de vorm komt.




VISMOUSSE

Ingrediƫnten:
5 blaadjes gelatine 
2 blikken zalm of tonijn ( per blik 220gr) , of 3 blikjes van een kleiner formaat
4 eetlepels mayonaise 
6 eetlepels creme fraiche of zure room 
2 theelepels mosterd
2 eetlepels tomatenketchup 
2 eetlepels citroensap 
zout, 
cayenne peper of paprika poeder
( evt tabasco) 
2 eetlepels cognac of sherry

Bereidingswijze:
week de gelatine in een kom koud water ongeveer 10 min
in een pannetje het vocht uit de blikjes zalm gieten en opwarmen, niet laten koken
knijp gelatine uit het water en doe deze in het warme vocht en laat langzaam smelten, zet vuur uit
velletjes en graten uit zalm/tonijn verwijderen
doe alle ingredienten behalve de gelatine in de foodprocessor of blender en laat draaien tot een glad mengsel, breng op smaak
voeg op het einde het warme vocht met de gelatine toe
smeer de visvorm aan de binnenkant in met olie, vooral de staart en oog
giet het hele mengsel erin
laat minstens twee uur stijven in de ijskast

om de mousse uit de vorm te krijgen, de vorm even in heel heet water zetten en dan gelijk omkeren op een mooie schaal

decoreren met rolletjes zalm, citroen, waterkers ect. en met toast of vers stokbrood




eet smakelijk....




vrijdag 25 maart 2016

PAASEIEREN PIMPEN





                                                               annemarie's haakblog
                                                               de haakfabriek
                                   
                               


                                                                      
                                                            henmarette









Paaseieren-pimpen is een leuke bezigheid. Je kan ze kleuren, beschilderen, mutsjes geven, noem maar op.

Ik stel voor, ga dit jaar eens helemaal los.
Probeer wel de eieren een kleurtje te geven met natuurlijke kleurstoffen. want van al die tabletjes word ik niet vrolijk. 
Er staan op internet veel recepten maar die van Nieneke vind ik de beste. Het is makkelijk zat, het kost alleen iets meer tijd.

Zelf ga ik met de kleintjes voor de eitjes met de vingerafdrukjes van een heel klein beetje vingerverf, daar maken we dan een mooie tekening van en we gaan natuurlijk paaseieren zoeken met onze paasoren op, ik kan niet wachten.






voor mijn kleinste kleine naar patroon van little cotton rabbits


Mede namens de paashaas wens ik jullie hele gezellige Paasdagen...








donderdag 24 maart 2016

VOORDAT WE VERDER GAAN


Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven – voluit en gretig – omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.
Laten we ze openlaten: onze deuren, onze armen, onze geesten.
Laten we pantsers afleggen, en het en de andere tegemoet treden, telkens weer. Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven. Ja.

dinsdag 22 maart 2016

ONGEDULDIG
















Van nature ben ik een ongeduldig mens. 
Ik hoor mijn dochter regelmatig roepen: " Ma-am....je staat te wiebelen!"
Met de jaren heb ik er wel meer grip op gekregen maar met het naderende voorjaar merk ik dat ik weer vreselijk ongeduldig word.
Ik kan de blaadjes er wel uit kijken.
En dan te bedenken dat ik in een streek woon waar de blaadjes later aan de bomen komen dan elders in het land. Dat komt door het koude zeewater.
Toch als ik zo rondwandel en goed kijk, dan zie ik toch heeel voorzichtig van alles verschijnen, het maakt me zo blij. Net zo blij als van al die narcissen en andere voorjaarsbloeiers. Om maar te zwijgen van alle zingende vogeltjes.

Minstens zo blij word ik van mijn nieuwe verslaving. Al mijn projectjes moeten er voor wijken. Zelf het tekenen ligt even stil en dat zegt wat. Ik kan er nog niet te veel over zeggen want het wordt een kadootje voor een van mijn trouwste volgsters. Maar het is me toch leuk. Misschien dat sommigen het herkennen want het is onder haaksters momenteel een behoorlijke hype.
Ik ben nu al aan het wiebelen om het jullie te laten zien.

is er iets waar jullie niet op kunnen wachten?

ik wens je een fijne week toe in opmaat naar de Pasen...





vrijdag 18 maart 2016

HELLO SUNSHINE, I AM HOME AGAIN

















Daar ben ik weer, terug van een vakantie vol zee, wind en zon. 
Even helemaal niets, in een andere wereld.
Elke dag zwemmen, tekenen, wat rond slenteren, bruin worden zonder in de zon te zitten en verder geen zorgen aan je hoofd.
Wat knapt een mens daar van op.

Maar wat is het ook weer heerlijk om thuis te zijn, zeker met dit mooie voorjaarsweer.
Hopelijk blijft het nog even zo. Zo niet, ook goed, want er is in de tuin genoeg te doen.
Ik kan niet altijd lui blijven.

Ik wens jullie een heel fijn weekend...